Недопирливо културно наследство – НКН

Обуки

Обуките за НКН се продолжување на повеќето обуки, инструктажи, показни вежби, едукации од типот „еден наставник – еден ученик“, споделување, „мозочни бури“, кои се одржани за сите овие години на реализацијата на преоктот.

Овој пат предмет на обуките е недодирливото културно наследство, кое е така наречено како светска типологија, воведено од УНЕСКО. Оваа кованица е широко употребувана и има практични последици, затоа што е таа прифатена и со светски и со државни конвенции, но и повеќе, поддржани се со серија грантови, кои (сепак) помогнале да се „сочуваат“ голем број традициски склопови и настани, во осовременета и по малку грубо стилизирана форма, на границите на сопствена пародија.

Различни начини на сваќање на НКТ

УНЕСКО нематеријалното културно наследство го дефинира као „пракса на презентација, изразување, као и здружување на знања и неопходни вештини, кои заједниците, групите и, во некои случаиа, поединци го препознаваат као део свое културно наследство.

НКН, кое понекогаш се нарекува и живо културо  наследство, во следните области:

  • усмена традиција и јазик,
  • сценска уметност,
  • општествена пракса,
  • ритуали и празници,
  • знаење и примена на занењето за природата и универзумот и
  • традиционална уметност.

НКН предизвикува чувство за идентитет и континуитет, преку:

  • пренесување на традицијата од генерација – на генерација
  • Креативност, која е традициски насочена и ограничена со традицијата и навиките
    • постојано обновување на традицијата низ практикување обичаи и низ невидливата, но сеприсутна социјална култура (едукација и усвојување на матриците на културата во домот)
    • скриени митолошки матрици, усвоени во најрана фаза на социјализацијата (од нив зависи „инаетењето“, верба во „однапред запишаното“, посакуван тип личност, посакувано однесување, осуда на аберантите и поинаквите, конкуренција на семејства и личности во строго зададени полиња на натрпревар…)
    • традициски одговор на секојдневните предизвици, интеракции и новините од страна, преку „акултурација“ на тие елементи

базирање на историските услови на постоењето на заедниците….

Во продолжение – Целата Обука